آیا واقعاً میتوان با جایگزینی عناصر گرمایشی، هزینههای انرژی را ۲۰ درصد کاهش داد؟
اگر به اکثر کارخانههای فرآوری پلاستیک سر بزنید، متوجه خواهید شد که از تونلهای گرمایشی قدیمی استفاده میشود؛ این تونلها در واقع منابع اتلاف انرژی بزرگی هستند.
وقتی افراد از من میپرسند که اتلاف انرژی از کجا نشأت میگیرد، معمولاً به عایقبندی اشاره میکنند. اما در واقع، عامل اصلی اتلاف انرژی، خود عناصر گرمایشی هستند. مرتب از من پرسیده میشود: «آیا میتوانم لامپهای مادون قرمز جدیدی نصب کنم تا هزینه برقم ۲۰ درصد کاهش یابد؟»
پاسخ کوتاه این است: بله. اما یک مشکل وجود دارد.
نحوه کارکرد این روش:
اکثر این تونلها از لامپهای قدیمی استفاده میکنند؛ این لامپها نیمی از زمان خود را صرف گرم کردن هوای اطراف پلاستیک میکنند، در حالی که پلاستیک خود هنوز گرم نشده است. این روش کارایی ندارد.
ما این لامپها را با عناصر گرمایشی با چگالی بالا جایگزین میکنیم. این عناصر، به جای گرم کردن کل اتاق، مستقیماً رشتههای پلیمری را گرم میکنند. در نتیجه، دیگر نیازی نیست انرژی را صرف گرم کردن دیوارههای تونل کنیم؛ انرژی مستقیماً به محصول منتقل میشود.
این روش باعث میشود زمان لازم برای رسیدن محصول به دمای مناسب، کاهش یابد. محصول سریعتر به دمای مناسب میرسد، بنابراین موتورهای گرمایشی نیازی به کار کردن برای مدت طولانی ندارند.
اما نمیتوان فقط لامپها را عوض کرد و کار تمام شد!
برای رسیدن به کاهش ۲۰ درصدی در هزینههای انرژی، باید توان و ولتاژ لامپها را بر اساس سرعت خط تولید تنظیم کرد. اگر برای صرفهجویی در زمان، انرژی زیادی را در یک فضای کوچک وارد کنیم، سطح پلاستیک خراب خواهد شد. این یک تعادل بین میزان انرژی مورد نیاز و سرعت حرکت کنوایر است.
جنبه مالی این روش:
خوبی این روش این است که کاملاً در چارچوب «مالیات سبز» قرار میگیرد؛ چون میتوانیم کاهش هزینهها را اثبات کنیم. نیازی به حدس زدن نیست؛ فقط کافی است به اعداد نمایش داده شده توسط دستگاههای اندازهگیری نگاه کنیم.
از آنجایی که نیازی نیست کل تونل را تخریب کرده و از ابتدا بازسازی کنیم، هزینههای اولیه کم خواهد بود. میتوانیم از این روش برای صرفهجویی در هزینهها استفاده کنیم، بدون اینکه مجبور به بازسازی کل سیستم شویم. این یک راه حل بسیار خوب است.